Το δικό μου προσβάσιμο EVS

Από Καμίλ Γκουνγκόρ,

Ακριβώς πριν τρεις μήνες, άφηνα την Ελλάδα και την Αθήνα για το Βέλγιο και την Γάνδη. Ο λόγος; Πρακτική (τύπου EVS), μέσω Erasmus+, σε έναν οργανισμό Ανεξάρτητης Διαβίωσης (Α.Δ.) των Ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ). Γιατί είναι ενδιαφέρον αυτό; Διότι -μεταξύ άλλων- είμαι ο ίδιος ένα τέτοιο άτομο (χρήστης ηλεκτροκίνητου αμαξιδίου) και για να μπορέσω να φύγω χρειάζομαι προσωπικό βοηθό για να με βοηθάει στις καθημερινές μου ανάγκες, προσβασιμότητα στις υποδομές, τα μεταφορικά μέσα κλπ. Και το Erasmus+ μου τα παρέχει όλα αυτά. Ωστόσο, επειδή υποθέτω υπάρχουν αρκετές άγνωστες λέξεις, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.


Τι είναι το EVS;


EVS σημαίνει European Voluntary Service (Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία) και είναι ένα διεθνές πρόγραμμα εθελοντισμού (υπό την «ομπρέλα του» Erasmus+), το οποίο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δίνει την δυνατότητα σε νέους 17-30 ετών να δουλέψουν εθελοντικά (full-time) σε έναν οργανισμό ή κάποιον δημόσιο φορέα σε μια χώρα του εξωτερικού για 2-12 μήνες. Το είδος του οργανισμού/φορέα, και άρα και της εργασίας, ποικίλει και περιλαμβάνει μια πολύ μεγάλη γκάμα. Παραδείγματος χάριν, έχω γνωρίσει άτομα εδώ (μας αποκαλούν EVSers) που δουλεύουν σε φορείς που σχετίζονται με την αναπηρία (όπως κι εγώ), σε σχολεία ή νηπιαγωγεία, σε φάρμες ή κέντρο περίθαλψης ζώων, σε μουσεία ή γκαλερί, στο Ευρωκοινοβούλιο, σε κέντρο με αθλητικές δραστηριότητες ή ακόμα και σε τσίρκο! Και αυτά είναι μόνο κάποια παραδείγματα.

αναπηρια προσβασιμοτητα προγραμμα ΕΕ 2 kamil

Μπροστά από το καμπαναριό της Γάνδης, ένα από τα σύμβολα της πόλης

Δεν πληρωνόμαστε άμεσα για αυτό (όπως είπαμε, πρόκειται για εθελοντική εργασία), πέρα από ένα μικρό «χαρτζιλίκι», αλλά δεν πληρώνουμε θεωρητικά και τίποτα. Το πρόγραμμα χορηγείται από ευρωπαϊκά κονδύλια και αφορά νέους όλων των οικονομικών βαθμίδων, ώστε όλοι να έχουν την δυνατότητα να συμμετέχουν. Στέγαση, φαγητό, μεταφορικά και ό,τι σχετίζεται με τη δουλειά καλύπτεται από το πρόγραμμα. Ό,τι δεν αφορά τη δουλειά, όπως π.χ. μια συναυλία, τσιγάρα ή μια εκδρομή στον ελεύθερό μας χρόνο, είναι δικό μας έξοδο.  Βέβαια, εγώ συνηθίζω να λέω ότι πληρωνόμαστε έμμεσα, καθώς αυτά που λαμβάνουμε είναι εξίσου σπουδαία: εργασιακή εμπειρία, σημαντικές γνωριμίες, ξένη γλώσσα (δικαιούμαστε δωρεάν μαθήματα. Εγώ λ.χ. κάνω ολλανδικά), επαφή με την τοπική κουλτούρα, ανάπτυξη σεβασμού στο διαφορετικό, διεύρυνση προσωπικών οριζόντων κ.α.. Όλα πολύ σημαντικά «δώρα» για το μέλλον.

Μάλιστα, μετά το πέρας της πρακτικής (6μηνο στην δική μου περίπτωση), όλη αυτή η εμπειρία αναγνωρίζεται επίσημα μέσω του Youthpass, το οποίο είναι το ευρωπαϊκό πιστοποιητικό για μη τυπική εκπαίδευση στην νεανική εργασία.

Μπορείτε να μάθετε περισσότερα εδώ


 Η Ανεξάρτητη Διαβίωση και το δικό μου EVS


 

«Ανεξάρτητη Διαβίωση είναι το να έχεις ίδιο εύρος επιλογών και ίδιο ποσοστό αυτοδιάθεσης όπως και αυτό που οι άνθρωποι χωρίς αναπηρία παίρνουν ως δεδομένο». Αυτός είναι ο ορισμός της Α.Δ. έτσι όπως τον έδωσε ο Άντολφ Ράτζκα, εκ των πρωτοπόρων του κινήματος. Για εμένα στην ουσία Α.Δ. σημαίνει το να έχω εγώ το δικαίωμα του ελέγχου της ίδιας μου της ζωής. Να αποφασίζω εγώ που θα ζω, πώς και με ποιον. Να μην εξαρτώμαι από κανέναν και να μην περιορίζω και την ζωή κανενός. Βασικό εργαλείο για να επιτευχθεί αυτό είναι η ύπαρξη προσωπικού βοηθού, ο οποίος κάνει για εσένα ό,τι εσύ δεν μπορείς.

Σε κάποιες χώρες του κόσμου η Ανεξάρτητη Διαβίωση και η προσωπική βοήθεια είναι θεσμοθετημένες από το κράτος. Το άτομο με αναπηρία παίρνει δηλαδή από το κράτος ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό, ακριβώς, για αυτόν τον σκοπό. Στην Ελλάδα όμως δεν έχει γίνει κανένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτός ήταν και ο λόγος που πριν περίπου έναν χρόνο, μαζί με άλλα πέντε άτομα με αναπηρία, ιδρύσαμε τον i-living, τον πρώτο οργανισμό για την Ανεξάρτητη Διαβίωση στη χώρα. Και αυτός ήταν και ένας από τους βασικότερους λόγους για τον οποίο αποφάσισα να κάνω το EVS εδώ. Ο Onafhankelijk Leven, ο οργανισμός που με φιλοξενεί στη Γάνδη, είναι ένας εκ των κορυφαίων στην Ευρώπη όσον αφορά την Α.Δ.. Το να εργαστώ για αυτούς και να δω πώς δουλεύουν είναι μια πολύ σημαντική εμπειρία ώστε στο μέλλον να είμαι σε θέση να βοηθήσω τον i-living. Επίσης, υπάρχει στενή συνεργασία και με τον ENIL, το ευρωπαϊκό δίκτυο για την Ανεξάρτητη Διαβίωση, τον σημαντικότερο φορέα για την Α.Δ. στην Ευρώπη (στην ουσία η πρακτική είναι από κοινού από τους δυο οργανισμούς). Το να εργάζομαι και για τους δύο είναι μεγάλη τύχη.

αναπηρια προσβασιμοτητα προγραμμα ΕΕ

Εν ώρα εργασίας, σε μια εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο

Η δουλειά μου αφορά κυρίως το κομμάτι της επικοινωνίας (σπούδασα επικοινωνία-δημοσιογραφία άλλωστε), καθώς και εκείνο της γραμματειακής υποστήριξης. Μεταξύ των καθηκόντων μου είναι η συγγραφή άρθρων, κειμένων ή η δημιουργία διάφορων εγγράφων, η αποστολή επαγγελματικών e-mails και η επικοινωνία με άλλους φορείς, η ενημέρωση των social media, η συμμετοχή μου σε συνέδρια και άλλες εκδηλώσεις, το να κάνω παρουσιάσεις, ομιλίες κ.α.


«Προσβάσιμο» EVS


Για να μπορέσω να φύγω όμως στο εξωτερικό και να ζήσω εκεί για έξι μήνες χρειάζονται κάποιες προϋποθέσεις. Πρέπει ο χώρος διαμονής μου, αλλά και αυτός στον οποίο θα εργάζομαι, να είναι προσβάσιμοι. Πρέπει η εργασία που θα αναλάβω να είναι δυνατόν να εκτελεστεί από εμένα που έχω περιορισμένη κινητικότητα. Πρέπει τα μεταφορικά μέσα που θα χρησιμοποιήσω να είναι προσβάσιμα. Και το κυριότερο όλων: χρειάζομαι έναν άνθρωπο να έρθει και να είναι μόνιμα μαζί μου ώστε να με βοηθάει με τις καθημερινές μου ανάγκες. Με λίγα λόγια, χρειάζομαι ένα «προσβάσιμο» EVS, πράγμα απολύτως εφικτό αν ξέρεις πώς να το διεκδικήσεις.

αναπηρια προσβασιμοτητα προγραμμα ΕΕ

Έξω από το παλαιότερο κτίριο στην Αμβέρσα, ένα μεσαιωνικό κάστρο, παρέα με το άγαλμα του Lange Wapper, έναν θρυλικό κατεργάρη γίγαντα

αναπηρια προσβασιμοτητα προγραμμα ΕΕ

Σε μία από τις γέφυρες της Γάνδης

 

Στην δική μου περίπτωση, ο οργανισμός φιλοξενίας μου είναι, όπως ανέφερα, ένας οργανισμός που ασχολείται με την αναπηρία και έχει ήδη εργαζόμενους ΑμεΑ, οπότε μπορούσαν να αντιληφθούν τις ανάγκες μου και έτσι οι βασικές προϋποθέσεις καλύπτονται. Το δύσκολο της υπόθεσης ήταν να εγκριθεί επιπρόσθετο μπάτζετ για μισθό προσωπικού βοηθού από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά χάρη στις σωστές κινήσεις του οργανισμού επετεύχθη και αυτό εν τέλει. Είναι κάτι που, απ’όσα γνωρίζω, δεν έχει γίνει πολλές φορές (είμαι ο πρώτος στις ευρύτερη περιοχή της Φλάνδρας, όπως μου είπαν), ίσως γιατί δεν το ξέρει και ο κόσμος ότι είναι εφικτό. Για αυτό θεωρώ πως είναι σημαντικό να διαδοθεί.


Το Βέλγιο που γνώρισα (και ακόμα γνωρίζω)


 

Φυσικά, πέρα από την εργασιακή εμπειρία, μια πολύ σημαντική πλευρά ενός EVS προγράμματος είναι το να γνωρίσεις μια νέα χώρα, τον πολιτισμό και τους ανθρώπους της. Γι’αυτό, εξάλλου, όταν κάνει κάποιος EVS το κάνει σε άλλη χώρα και γι’αυτό δικαιούται και μαθήματα μιας ξένης γλώσσας. Είναι εμπειρία ζωής και μια πολύπλευρη διαδικασία διαμόρφωσης χαρακτήρα.

αναπηρια προσβασιμοτητα προγραμμα ΕΕ

Σε μία από τις γέφυρες της Μπριζ

Στην δική μου περίπτωση, η χώρα αυτή έμελε να είναι το Βέλγιο, και πιο συγκεκριμένα η Φλάνδρα (το μέρος αυτό της χώρας που μιλάνε ολλανδικά και γενικότερα είναι πιο κοντά στην κουλτούρα της Ολλανδίας). Ζω στην Γάνδη, μια πανέμορφη πόλη (κατά πολλούς Βέλγους η ομορφότερη της χώρας). Σχετικά μικρή, ήσυχη και με παραμυθένιο κέντρο. Ένα 3ήμερο εδώ πρέπει να αποτελεί στόχο για κάθε ταξιδιώτη που σέβεται τον εαυτό του. Πέρα από την Γάνδη, πηγαινοέρχομαι σχεδόν κάθε εβδομάδα στις Βρυξέλλες για διάφορα επαγγελματικά meetings κλπ., οπότε τις θεωρώ επίσης μέρος της καθημερινότητάς μου. Φοβερή πόλη και αυτή, αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο. Σε κάνει να νιώθεις Ευρωπαίος πολίτης σε κάθε γωνιά της. Αν και πρωτεύουσα της Ευρώπης όμως, έχει σημαντικά θέματα με την προσβασιμότητα των μέσων μαζικής μεταφοράς της.

αναπηρια προσβασιμοτητα προγραμμα ΕΕ

Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στην κουκλίστικη Μπριζ

Το οδικό και το σιδηροδρομικό δίκτυο του Βελγίου πάντως, είναι τόσο καλά οργανωμένα που, σε συνδυασμό και με το μικρό μέγεθος της χώρας, το να πας σε οποιοδήποτε μέρος της δύσκολα θα σου πάρει πάνω από δυο ώρες, όπου και αν βρίσκεσαι. Και επειδή οι βέλγικες πόλεις είναι πανέμορφες, «οφείλεις» όταν έχεις την ευκαιρία να επισκεφτείς όσο πιο πολλές μπορείς. Εγώ σε αυτό το πρώτο 3μηνο έχω ακόμη πάει στην Αμβέρσα -την πόλη των διαμαντιών και ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ευρώπης- και την Μπριζ -την Βενετία του Βορρά, όπως την αποκαλούν. Υπέροχες και οι δυο! Επίσης, έχω πάει και στο Ντίλμπεκ, μια κωμόπολη κοντά στις Βρυξέλλες, για μια 5ήμερη εκπαίδευση των EVSers. Όμορφο και ήσυχο μέρος. Ωστόσο, οι άνθρωποι εδώ μου προτείνουν την παραθαλάσσια Οστάνδη, οπότε πιθανώς αυτή θα είναι ο επόμενος προορισμός μου.


Ζήστε το!


 

Θέλω να κλείσω με μια παραίνεση προς τους νέους. Ένα πρόγραμμα τέτοιου είδους είναι μια εμπειρία ζωής. Προσπαθήστε να τη βιώσετε. Ουσιαστικά δεν κοστίζει κάτι και σε περίπτωση που κάποιος είναι άτομο με αναπηρία, επίσης είναι εφικτό όπως είδαμε. Αξίζει να τη ζήσετε!

αναπηρια προσβασιμοτητα προγραμμα ΕΕ αναπηρια προσβασιμοτητα προγραμμα ΕΕ

Φθινοπωρινή βόλτα σε κάποιο πάρκο των Βρυξελλών


Καμίλ Γκουνγκόρ, δημοσιογράφος

Γεννήθηκα το 1988 στην Αθήνα, όπου και ζω. Σπούδασα στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού, του Παντείου Πανεπιστημίου και πλέον περήφανα αποκαλώ τον εαυτό μου δημοσιογράφο. Αγαπώ πολύ τα ταξίδια και έχω στόχο να επισκεφτώ έστω μια χώρα σε κάθε ήπειρο. Επίσης, κάποια στιγμή θα ήθελα να ζήσω στην Ιαπωνία. Πάντα ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την ταξιδιωτική δημοσιογραφία και είμαι πολύ χαρούμενος που η trivago μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω εδώ. Αν επιθυμείτε να έρθετε σε επικοινωνία μαζί μου μπορείτε να το κάνετε με το παρακάτω e-mail: kamiloulis@gmail.com


Διαβάστε ακόμα: