Ζάγκρεμπ, η καταπράσινη πρωτεύουσα της Κροατίας

Από Μαρία Ζιώγα,

Tο Ζάγκρεμπ είναι μικρό και καταπράσινο και ήταν το σπίτι μου για τα προηγούμενα έξι χρόνια. Το είδα να εξελίσσεται και να ανθίζει μέσα σε αυτά τα χρόνια από μια βαλκανική βερσιόν της Βιέννης σε μοντέρνα ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Τα πάρκα, οι μεγάλοι δρόμοι με τα ευρύχωρα πεζοδρόμια, ο επιβλητικός καθεδρικός με τους γκοθ πανύψηλους πύργους μαρτυρούν το παρελθόν του ως κομμάτι της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Τα τεράστια τσιμεντένια μπλοκ διαμερισμάτων με τα μικροσκοπικά παράθυρα σου θυμίζουν το φόρο τιμής που πλήρωσε η αισθητική την περίοδο της κουμμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας. Αυτά όμως λίγο με απασχολούσαν κάθε μέρα όταν έμπαινα στο μοντέρνο μπλε τραμάκι που συνδέει κάθε γωνιά της πόλης και κατέβαινα στην πλατεία Trg Bana Jelasica, το κέντρο του Ζάγκρεμπ. Εκεί κάτω από το επιβλητικό έφιππο άγαλμα του στρατηγού Jelasic συμβαίνουν όλα. Αυτό είναι το σημείο συνάντησης με φίλους πριν κατηφορίσουμε προς τα καφέ και τα εστιατόρια της Cvjetni Trg (Πλατείας των Λουλουδιών), ή τα μπαράκια του πεζόδρομου της Tkalciceva (μην με ρωτάτε πως προφέρεται 6 χρόνια ποτέ δεν κατάφερα να το πω σωστά). Εδώ είδαμε συμπιεσμένοι μέσα στο πλήθος το γκολ του Olic στο μουντιάλ της Βραζιλίας, παρακολουθήσαμε φεστιβάλ παραδοσιακών χορών και υπαίθριες συναυλίες και αγοράσαμε ματσάκια φρεσκοκομμένης μοσχοβολιστής λεβάντας σε παζάρια με παραδοσιακά προϊόντα. Η πλατεία αυτή είναι πραγματικά η καρδιά του Ζάγκρεμπ ακόμα και το χειμώνα όταν σχεδόν τα πάντα νεκρώνουν εκεί στήνεται ένα τεράστιο καλυμμένο περίπτερο που προσφέρει μπύρα, κρασί, βραστά λουκάνικα και λουκουμάδες με σοκολάτα σε όσους πεινασμένους και διψασμένους θέλουν να εκμεταλλευτούν την παρουσία του για ένα μικρό διάλειμμα από τις καθημερινές τους δουλειές.

ygreb 2

© Nicolas Vollmer

19841385596_99fee16e46_k (1)

© Miroslav Vajdic

 


Λίγα μέτρα πιο πέρα βρίσκεται η Dolac, η μεγαλύτερη υπαίθρια αγορά λαχανικών, γαλακτοκομικών και κρεατικών της πόλης και βασικός μου προορισμός σχεδόν κάθε μέρα. Μικροί παραγωγοί, γραφικές γιαγιάδες με το μαντίλι στο κεφάλι και την ποδιά γύρω από τη μέση αλλά και νέα παιδιά που καλλιεργούν βιολογικά προϊόντα, τα αραδιάζουν πάνω σε ξύλινους πάγκους, βρέξει χιονίσει, από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το μεσημέρι. Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που μπήκα στο σκεπασμένο κομμάτι της αγοράς με τα κρεοπωλεία. Η μυρωδιά του καπνιστού χοιρινού έκανε το στόμα και το στομάχι μου να σκιρτήσουν από λαχτάρα και έτρεξα αμέσως να αγοράσω Δαλματίνικο Prosciutto και πικάντικο σλαβόνικο Koulen.

ζάγκρεμπ κροατία

Trg Bana Jelasica, Φωτογράφος: Σαράντος Κυριακόπουλος

ζάγκρεμπ κροατία

Tkalciceva, Φωτογράφος: Σαράντος Κυριακόπουλος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ζωή σε αυτή την πόλη είναι απλή. Οι αποστάσεις μικρές και σου επιτρέπουν να ενδώσεις σε ένα γρήγορο ή και παρατεταμένο καφεδάκι σε μια από τις κεντρικές πλατείες της ή ένα χαλαρωτικό περίπατο στα προσεγμένα παρκάκια του κέντρου. Έτσι κάνουν οι ντόπιοι. Έτσι έκανα και γω. Μετά την αγορά έπαιρνα μια σαλάτα από το Good Food (μια αρκετά υγιεινή εκδοχή φαστφουντάδικου), έβρισκα ένα σκιερό παγκάκι με θέα πολύχρωμα λουλούδια και καθόμουν στο πάρκο Zrinjevac με τις ώρες.

Τα βραδάκια μαζευόμασταν στο Mundoaka, ένα μικροσκοπικό εστιατόριο στον πεζόδρομο της Petrinska, κυριολεκτικά δύο βήματα από την κεντρική πλατεία. Όσο μικρό είναι, και πιστέψτε με είναι πάρα πολύ μικρό, τόσο απίστευτα γευστικό είναι το φαγητό του!  Με λιγότερο από 10 ευρώ το μπουκάλι σου επιτρέπουν να φέρεις εσύ το κρασί που θα ήθελες να πιεις κάτι που στην δική μας περίπτωση μεταφραζόταν σε 1 – 2 λευκά για αρχή, 1 ροζέ για διάλειμμα και τουλάχιστον 2 κόκκινα για να τα ταιριάξουμε με τα εξαίσια χοιρινά ribs και την τέλεια ψημένη rib eye του.

Όταν μας έπιανε η όρεξη για γλυκό, πολύ πιο συχνά απ’ ότι θα ήθελαν τα παντελόνια μου, πηγαίναμε στο Chocolat για το καλύτερο σοκολατένιο παγωτό της πόλης! Μαύρη σοκολάτα, άσπρη σοκολάτα με πορτοκάλι, σοκολάτα-κανέλλα, σοκολάτα-τσίλι, σοκολάτα-σύκο….ο παράδεισος του chocaholic!

Το Ζάγκρεμπ είναι σίγουρα στα καλύτερά του την άνοιξη και το καλοκαίρι, όταν τα δέντρα έχουν γεμίσει φύλλα και οι δρόμοι του κέντρου σφύζουν από ζωή. Τότε είναι η καλύτερη εποχή να «βάλεις τα καλά σου» και να κάνεις και συ την Σαββατιάτικη Spica, μια βόλτα, περατζάδα δηλαδή, μπροστά από τα καφέ και τα εστιατόρια των κεντρικών πεζοδρόμων και πλατειών και που ξέρετε μπορεί να δείτε τη φωτογραφία σας δημοσιευμένη σε ένα από τα πιο δημοφιλή blog για τη ζωή στην πόλη.

4684668621_e48295b292_b (1)

© Mario Fajt

9962124485_ac1ec7d868 (1)

© Jude Lee

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τον χειμώνα τα στέκια μας αλλάζανε. Η βροχή, ο γκρίζος ουρανός και η θέα των γυμνών από φύλλα δέντρων μας ανάγκαζε να αναζητήσουμε τη ζεστασιά μέσα. Μαζευόμασταν  σε σπίτια φίλων, ο καθένας με 1 ή 2 μπουκάλια κρασί στο χέρι, τυριά ή κάτι μαγειρευτό και δοκιμάζαμε μέχρι το πρωί. Τα Σάββατα όμως το πρόγραμμα είχε εστιατόριο! Μικρές παραδοσιακές konoba, διακοσμημένες με πήλινα πιάτα, τσίγκινα τσουκάλια και ξερές κολοκύθες στον τοίχο και κόκκινα καρό τραπεζομάντιλα στα τραπέζια. Σαν το Didov San – το Όνειρο του Παππού- για την καλύτερή peka της πόλης (μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας με πατάτες, πιπεριές και καρότα αργοψημένο στη γάστρα για τουλάχιστον 12 ώρες), το Sofra για παραδοσιακή βοσνιακή κουζίνα και το Zelen Dvor -το Πράσινο Παλάτι- για το καλύτερο rostilj (μπάρμπεκιου), krvavica (ένα είδος blood sausage) και sarma (κιμάς τυλιγμένος με ξυνολάχανο) που έφαγα ποτέ.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

© Miroslav Vajdic

Αν τύχει λοιπόν και σας φέρει ο δρόμος τον χειμώνα, μην ανησυχείτε! Απλά εφοδιαστείτε με ζεστά ρούχα και ομπρέλες. Αν δε, είστε λάτρεις του σκι φέρτε και τα χιονοπέδιλά σας γιατί το χιονοδρομικό κέντρο Sljeme βρίσκεται μόνο 15 λεπτά από το κέντρο της πόλης και προσφέρει εκτός από διασκέδαση στο χιόνι, ζεστή ρακή και τι άλλο;… λουκάνικα!

Για περισσότερες γευστικές περιηγήσεις επισκεφτείτε το blog μου Box of Stolen Socks.


Κεντρική Φωτογραφία: Zagreb – Croatia, credits to Nicolas Vollmer


Διάβασε επίσης: